Sirklerde kılıcı nasıl yutuyorlar?

İster inanın, ister inanmayın gösterilerde kılıcı yutanların yaptıkları numara sahte değildir. Gerçekten kılıcı yutarlar. Ana problem gırtlak adalelerini rahatlatmayı öğrenmek, böylece yutkunmaya mani olmaktır. Bu özellik haftalar boyu süren egzersizlerle kazanılabilir. Kılıcın boğazı kesme ihtimali yoktur, çünkü her iki tarafı da keskin değildir, yani kördür. Kılıcın ucu sivri gibi görünür ama midenizin tabanına ulaşamayacak boyda bir kılıç seçerseniz bu da problem yaratmaz. Kılıç ve alev yutmanın büyük ustalarından Dan Mannix, bu konuda 1951 yılında bir kitap bile yazmıştır. Mannix bu işi başarabilmek için haftalar boyunca, günde en az bir saat, kesme ihtimali olmayan bir kılıç ile çalıştığını söylüyor. Birinci problem yutkunma refleksinden çıkmış. Yine haftalarca öğle yemeği yemeyerek, kılıç boğazdan girerken boğazın büzüşmesi problemini halletmiş. Sonunda bir gün kılıcı sokarken boğazı gevşeyebilir hale gelmiş. Mannix işin en zor yanını geçtiğini zannederken esas zorlukla Adem Elma’sı denilen yerin arkasında karşılaşmış. Oradaki kıvrımı da geçmeyi başardıktan sonra, kaburga kemiklerine de dikkat ederek, kılıcı kabzasına kadar yutabilme yeteneğini kazanmış.

swallow - kılıç yutma

Kılıç yutmayı evde kendi kendine öğrenmeye kalkışmak son derece tehlikelidir. Hele bu numarayı yaparken konuşmayı profesyoneller düşünmezler bile. Yutmadan önce ve sonra kılıcın steril hale getirilmesi de çok önemli bir husustur.
Çok az da olsa katlanabilir kılıçları kullanan bazı hilebazlar ortaya çıkınca, Mannix kılıcı gerçekten yuttuğunu ispatlayacak başka numaralara geçmiş. Özel olarak imal edilmiş, çok ince kalınlıktaki, elektrik bağlantıları sadece bir tarafında bulunan, ‘U’ şeklindeki bir neon tüpü yutmuş. Elektrik verilip neon lambası yanınca, ışık vücudunun dışından da görülmüş. Böylece bu tip şeyleri gerçekten yuttuğunu ispatlamış.
Mannix ve asistanları işi öyle geliştirmişler ki, kızgın, kızarmış kılıçları yutma numaraları bile yapmışlar. Tabii önce asbest bir kılıç kınını yutarak.

İglo nasıl yapılır?

• Gereken araçlar: Testere.

1. Sert bir zemin bulun: İglo yapmak için sert bir kar tabakası gereklidir-kar küpleri yapacak kadar katı. Karın en üst katmanı yumuşak olsa bile onun altında genellikle sert kar bulunur. Güzelce bir daire çizin, evinizin temeli olacak şekilde. İglo’nun yerleştirileceği zemin maksimum 1 metre derinliğinde olmalı. Daha derin olmamalı çünkü sonra başınız derde girer . Yaptığımız iglo 2-3 kişilik.

   

2. Kar bloklarını hazırlayın: Kar blokları testereyle hazırlanır. Kar, taşırken kırılmayacak, dökülmeyecek kadar sert olmalıdır. Geniş olan bloklar zenin, küçükçe olanlarsa üst taraflarda kullanılır. 15-30cm’lik incelik yeterlidir. Bloklar rüzgarda bekletilerek eksta güçlü hale getirilebilir.

   

   Time to say goodnight (Geir in the sleeping bag). Note how the ceiling is smoothed. Even after an hours worth of cooking, there is no dripping. Actually, during the night the water that has melted will freeze again between the blocks, making the igloo stronger than ever. Next morning you might be able to stand on top of the igloo!

3. Asıl inşaat: Her bir bloğun köşeleri, bitişiğindeki bloklara uyacak şekle getirilmeli. Ust üste koyduğunuz bloklarda belirli bir eğim olmalı ki yaptığınız şey bir kuleden farklı olsun. Bloklara eğim verirken kayak takımlarınızı destek olark kullanabilirsiniz.

   

   Tam daire bir temel oluşturuldu. İdeal olarak bloklar spiral şekilde yukarıya doğru uzamalı. Bu inşaatı kolaylaştırır. Girişi inşa etmeyi unutmayın. Küçük bir giriş yeterli olacaktır. Daha sonra girişi ve yapının tabanını daha da derine indirebilirsiniz. Böylelikle 10-30cm daha fazla yer kazanmış olursunuz.

   

   Evimiz şekillenmeye başlıyor. İnşaat sırasında oluşan karı açık tavandan dışarı atmayı unutmayın. Tavan kapanınca bu iş zorlaşacak.

   

   Herşey düzgünce yapıldıysa eviniz çökmez. çünkü tüm parçalar birbirini destekler. Fakat bazı kritik durumlarda ortadan yapıyı tamamlayıncaya kadar destekleyecek bir çubuğa gerek duyulabilir. Son birkaç blok girişten iglonun içine sokulur ve oradan tavana yerleştirilir. Bu işlem iki kişi gerektirebilir.

4. İgloyu tamamlama: İglo kapandı. Mükemmel bir ev değil, fakat yeterince iyi. Şimdi tüm boşlukları karla doldurma zamanı. Ardından ilomuzun iç yüzeyi düzleştirilmeli. Bu elle yapılır. Eğer iç yüzey yeterince düzgünse su damlaması gibi bir sorununuz olmayacak. İç tasarım bittiğinde ve tüm gereksiz karları dışarı attığınızda girişi bitirme zamanı gelmiştir. L şekilli bir giriş iyi bir çözümdür ve kar girişini engeller. İlk önce bir metre derinliğinde bir L kazın. Sonra da onu bir kare blokla kapatın. Yada girişi resimdeki gibi basit tutabilirsiniz.

   

   İşte bitti. İçerdeyiz. Girişin çömelik duracak kadar yüksek oluşuna dikkat edin. Soğuk hava bu girişten içeri akacak ki iglomuz eriyip gitmesin. Not: Eğer içerde ocak gibi ısı yayıcı araçlar kullanacaksanız havalandırmanın iyi olmasına dikkat edin. Bunun için tavanda küçük bir delik yeterli olacaktır. Herzaman girişi açık bulundurun. Zemini örtmeyi ihmal etmeyin. Mumlar ışık kaynağı olarak kullanılabilir. Kara yeterince uzak tutun ki iglo erimesin.

   

   İyi geceler deme vakti… Tavanın nasıl düzgünleştiğine bakın. Saatlerce içerde yemek pişire sonrası bile erime yok. Aslında gece boyunca, eriyen kar tekrar donacak ve igloyu daha da sağlamlaştıracak. Ertesi sabah iglo, üzerinde yürünebilecek hale gelecektir .

   

kaynak: www.igloobuilding.org